Fum intens, dulceață și iod domină. Această sticlă în parte mi-a arătat o latură a distileriei care m-a surprins plăcut.
Pros:
1) Incredibil de gustos
2) Păstrează în continuare elementele principale ale distileriei (fum intens, dulceață, iod, etc.)
3) Nu se utilizează colorant (E150), ceea ce personal îmi place pentru că adaugă autenticitate și îndrăzneală (deși vechea versiune conținea colorant).
*Credite suplimentare pentru povestea frumoasă a sticlei
Cons:
1) Pentru un whisky mai tânăr (comparat cu cel de 16 ani), mă așteptam la un fum mai puternic. Deși este adevărat că a fost puțin mai fumos decât cel de 16 ani, speram că diferența de 8 ani să rezulte într-un gust mai pronunțat de fum (spun asta pentru că cu cât un whisky fumos este mai puțin matur, senzația de fum va fi mai intensă. Pe măsură ce un whisky fumos se maturizează, elementul de turbă se slăbește). Nu voi intra în detalii specifice despre ppm-ul acestui whisky pentru că nu a fost furnizat (deși se știe că distileria utilizează 35-40 ppm).
2) Deși este delicios, îi lipsește complexitatea celui de 16 ani. Desigur, distileria poate să nu fi avut în vedere o astfel de complexitate cu acest whisky în parte și pur și simplu a vrut să ofere consumatorului o sticlă mai minimalistă, directă, care ascunde o poveste interesantă și, desigur, prezintă o nouă față a distileriei.
În ansamblu, cel de 16 ani este preferatul meu. Cu toate acestea, au fost câteva momente în care autenticitatea acestei sticle în parte aproape că m-a făcut să-mi schimb părerea.
În orice caz, îl recomand cu căldură! Unul dintre preferatele mele!
Εντονος καπνος, γλύκα και ιωδιο κυριαρχουν. Το συγκεκριμενο μπουκαλι με εδειξε μια πλευρα του αποστακτηριου που με εξεπληξε ευχαριστα.
Pros:
1) Απίστευτα νόστιμο
2) Εξακολουθει να συγκρατει τα κυρια στοιχεια του αποστακτηριου (Εντονος καπνος, γλύκα, ιώδιο κτλ.)
3) Δεν εχει χρησιμοποιηθει χρώμα (Ε150) το οποιο προσωπικα λατρευω επειδη προσδιδει αυθεντικοτητα και τολμηροτητα (αν και η παλιά εκδοση του περιείχε χρώμα).
*Extra credit για το ωραιο backstory του μπουκαλιου
Cons:
1) Για ενα νεοτερο ουίσκι (σε συγκριση με το 16αρι) περιμενα εντονοτερο καπνό. Αν και αληθεύει ότι όντως ήταν ελαφρως πιο καπνιστο απο το 16αρι, ηλπιζα οτι η 8χρονη διαφορα θα εβγαζε εντονοτερη αισθηση καπνου στην γευση (αυτο το λεω διοτι οσο λιγοτερη ωριμανση εχει ενα καπνιστο ουισκι, τοσο πιο εντονη θα ειναι η αισθηση καπνου. Οσο ωριμαζει ενα καπνιστο ουισκι, τοσο το peated στοιχειο εξασθενει). Δεν θα μπω στο κομματι ppm του συγκεκριμενου ουισκι διοτι δεν εχει δωθει (αν και ειναι γνωστο οτι το αποστακτηριο χρησιμοποιει 35-40 ppm.
2) Αν και πεντανοστιμο, δεν εχει το complexity του 16. Φυσικα, το αποστακτηριο το ιδιο μπορει να μην στοχευε για κατι τετοιο με το συγκεκριμενο ουισκι και απλα να ηθελε να προσφερει στον καταναλωτη ενα πιο λιτο, straightforward μπουκαλι, που κρυβει μια ενδιαφερουσα ιστορια και φυσικα δειχνει ενα καινουριο προσωπο του αποστακτηριου.
Γενικα, το 16αρι ειναι το αγαπημενο μου. Υπήρχαν αρκετές στιγμες ομως οπου η ωμοτητα του συγκεκριμενου μπουκαλιου σχεδον με εκανε να αλλαξω γνωμη.
Οπώς και να εχει, το συστηνω ανεπιφυλακτα! Ένα απο τα αγαπημένα μου!
