Inițial am fost posesorul primului MacBook Air 13” cu M1.
Îl foloseam pentru programare, servere virtuale și integrare AI în fluxurile de dezvoltare. Chiar și M1 nu m-a lăsat niciodată la capitolul performanță; totuși, pentru că nu este destinat unei utilizări atât de intense și continue, la workload ridicat creștea temperatura, ceea ce ducea la încălzire considerabilă și afecta vizibil durata bateriei. În același timp, ecranul de 13 inch începuse să mă limiteze la multitasking, fluxuri AI și programare.
Am făcut upgrade la noul Air de 15” pentru că îmi doream:
• un ecran mai mare pentru lucru mai confortabil,
• un procesor mai puternic pentru programare/fluxuri de lucru solicitante,
• și, desigur, un dispozitiv ușor pe care să-l pot transporta ușor în călătorii.
Până acum sunt pe deplin mulțumit și chiar m-a impresionat.
Procesele se finalizează în mai puțin de jumătate din timpul necesar pe un desktop Windows cu i7 și 24GB RAM pe care îl folosesc la birou. Viteza este sincer șocantă.
Cei care folosesc Mac de ani de zile știu că evaluarea bateriei în prima lună nu este obiectivă, deoarece sistemul face indexare/optimizare în fundal și se adaptează la obiceiurile de utilizare, așa că nu mă voi pronunța încă asupra acestui aspect.
În ceea ce privește ecranul, am avut un al doilea șoc plăcut.
Mă așteptam la un IPS/LCD clasic, puțin mai luminos decât modelul anterior, însă se pare că ceva s-a îmbunătățit semnificativ la contrast, pentru că negrul în lumină normală amintește de un panou tip mini LED. Evident, în lumină scăzută rămân mai gri, așa cum se întâmplă la LCD-uri, dar imaginea per total este impresionant de îmbunătățită.
Per ansamblu, este exact ceea ce așteptam și poate chiar ceva mai mult.
Din momentul în care Apple a trecut la procesoarele din seria M, personal îmi este greu să văd valoarea achiziționării unui laptop Windows foarte scump pentru programare/dezvoltare solicitantă, când cu aproape jumătate din bani poți lua un Mac care face aceeași treabă în mult mai puțin timp.
Αρχικά ήμουν κάτοχος του πρώτου MacBook Air 13” με M1.
Το χρησιμοποιούσα για coding, virtual servers και AI integrations μέσα σε development workflows. Ακόμα και το M1 δεν με άφησε ποτέ από πλευράς απόδοσης· ωστόσο, επειδή δεν προορίζεται για τόσο βαριά και συνεχόμενη χρήση, σε έντονο workload ανέβαζε θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα να ζεσταίνεται αρκετά και να επηρεάζεται αισθητά η διάρκεια της μπαταρίας. Παράλληλα, η 13άρα οθόνη είχε αρχίσει να με περιορίζει για multitasking, AI flows και coding.
Η αναβάθμιση στο νέο 15” Air έγινε γιατί ήθελα:
• μεγαλύτερη οθόνη για πιο άνετη εργασία,
• ισχυρότερο επεξεργαστή για απαιτητικό coding/workflows,
• και φυσικά ένα ελαφρύ μηχάνημα που να μπορώ να μεταφέρω εύκολα στα ταξίδια.
Μέχρι στιγμής με έχει αφήσει απόλυτα ικανοποιημένο και πραγματικά με έχει εντυπωσιάσει.
Οι διεργασίες ολοκληρώνονται σε λιγότερο από τον μισό χρόνο σε σχέση με Windows desktop i7 με 24GB RAM που χρησιμοποιώ στο γραφείο. Η ταχύτητα είναι ειλικρινά σοκαριστική.
Για όσους χρησιμοποιούν χρόνια Mac γνωρίζουν ότι η αξιολόγηση της μπαταρίας τον πρώτο μήνα δεν είναι αντικειμενική, καθώς το σύστημα κάνει indexing/background optimization και προσαρμόζεται στις συνήθειες χρήσης, οπότε δεν θα σταθώ ακόμη σε αυτό.
Όσον αφορά την οθόνη, έπαθα δεύτερο ευχάριστο σοκ.
Περίμενα μια κλασική IPS/LCD λίγο πιο φωτεινή από το προηγούμενο μοντέλο, όμως φαίνεται ότι κάτι έχει βελτιωθεί σημαντικά στο contrast, γιατί τα μαύρα σε φυσιολογικό φωτισμό θυμίζουν panel τύπου mini LED. Προφανώς σε χαμηλό φωτισμό παραμένουν πιο γκρι όπως συμβαίνει στις LCD, αλλά η συνολική εικόνα είναι εντυπωσιακά αναβαθμισμένη.
Συνολικά είναι ακριβώς αυτό που περίμενα και ίσως κάτι παραπάνω.
Από τη στιγμή που η Apple πέρασε στους M-series επεξεργαστές, προσωπικά δυσκολεύομαι να δω την αξία αγοράς ενός πολύ ακριβού Windows laptop για απαιτητικό coding/development use, όταν με σχεδόν τα μισά χρήματα μπορείς να πάρεις Mac που αποδίδει την ίδια δουλειά σε αισθητά λιγότερο χρόνο.
