Sunt un copil care a crescut ucigând horduri de zombi însetați de sânge, jucând toate titlurile din seria Resident Evil. Deși primele jocuri din serie ofereau scene de groază impecabile și o atmosferă excelentă, înțeleg faptul că era nevoie de o anumită înnoire. Acum, Resident Evil se mișcă mai mult ca o aventură decât ca un joc de groază. Nu mai încearcă să te sperie, ci să te facă anxios în privința următorului Șef cu care te vei confrunta. Este foarte exagerat în anumite puncte, dar are controale bune și grafică foarte bună. Unul dintre problemele cu care m-am confruntat în modul Single Player se referă la ajutorul din partea celui de-al doilea personaj, Sheva. În situațiile în care sunt necesare două persoane (cum ar fi anumite puzzle-uri în care un jucător aleargă și celălalt ține, de exemplu, o ușă deschisă), pare că nu știe ce să facă și adesea nu oferă niciun ajutor. Co-op-ul cu doi jucători care gândesc simultan este mult mai bun. În general, un joc foarte frumos care nu atinge nivelul celor mai vechi.
Είμαι παιδί που μεγάλωσα σκοτώνοντας ορδές από αιμοδιψή ζόμπι, παίζοντας όλους τους τίτλους της σειράς Resident Evil. Αν και τα πρώτα παιχνίδια της σειράς προσέφεραν άψογα σκηνικά τρόμου και σπουδαία ατμόσφαιρα, καταλαβαίνω το γεγονός ότι χρειαζόταν κάποιου είδους ανανέωση. Πλέον το Resident Evil κινείται πιο πολύ ως περιπέτεια παρά ως παιχνίδι τρόμου. Δεν προσπαθεί πλέον να σε τρομάξει αλλά να σε κάνει να αγωνιάς για το επόμενο Boss που θα συναντήσεις. Είναι πολύ υπερβολικό σε μερικά σημεία, αλλά με ωραίο έλεγχο και πολύ καλά γραφικά. Ένα πρόβλημα που αντιμετώπισα στο Single Player αφορά την βοήθεια από τον δεύτερο χαρακτήρα, την Sheva. Σε καταστάσεις όπου χρειάζονται δύο άτομα (όπως κάποιοι γρίφοι όπου ο ένας παίχτης τρέχει και ο άλλος κρατάει για παράδειγμα ανοιχτή μια πόρτα), μοιάζει να μην ξέρει τι να κάνει και πολλές φορές δεν προσφέρει καμία βοήθεια. Το Co-op με δύο παίχτες που σκέφτονται ταυτόχρονα είναι πολύ καλύτερο. Σε γενικές γραμμές ένα πολύ ωραίο παιχνίδι που δεν φτάνει όμως τα παλαιότερα.
