Am început să joc jocuri acum aproximativ o lună, iar acesta este primul dintre jocurile obligatorii pe care am dorit să le joc cu nerăbdare de ani de zile. Este foarte puternic, dar pentru un joc vândut cel mai bine al secolului cu un scor Metacritic de 97 (!), mă așteptam la mai mult, nu în ceea ce privește aspectele tehnice, ci în ceea ce privește structura sa.
Povestea este imensă și plăcută, dar și lipsită de sens. Nu joci GTA ca să plângi sau să fii emoționat, dar cred că o poveste care te ține implicat și conectat cu personajele este necesară în orice tip de joc, film, carte, etc. Cu excepția câtorva (mai puțin de 10) momente în care exista într-adevăr mult material de dezvoltat (cum ar fi prima apariție a lui Trevor și scena de tăiere înainte de misiunea Lamar Down), m-am simțit ca și cum aș fi urmărit un film de comedie simplu din anii '90 cu arme. Sarcasmul și umorul caustic fundament al jocului ar fi fost perfecte dacă ar fi existat ceva mai semnificativ de spus în povestea principală a jocului pentru un singur jucător. Desigur, aspectele care nu implicau FIB și ceilalți "răufăcători" au fost destul de plăcute (cum ar fi relația lui Michael cu familia sa și Trevor, de exemplu) și ar fi putut juca un rol mult mai important. Fără să mai menționez că un mic film în interiorul jocului (cu robotul singuratic) m-a tulburat și m-a deranjat mai mult decât orice alt aspect al poveștii.
Ceva altceva la care mă așteptam să găsesc, dar nu am găsit niciodată, sunt interioarele și activitățile interesante. Nu mă înțelegeți greșit, jocul este bogat și mai mult decât suficient, dar în loc să am 100 de munți și pajiști, aș prefera să am 1 sau 2 și să am case accesibile pentru jafuri, farmacii, restaurante, baruri, săli de sport, etc., cum erau la intervale în GTAs anterioare.
În afară de aceste câteva puncte care m-au dezamăgit într-o oarecare măsură, pot înțelege de ce a existat atât de multă publicitate despre acest joc. Grafica, pe care cred că nu se va demoda niciodată, datorită mixului de arcade și realism, este DE NECREZUT atunci când joci și subliniez acest lucru, simți că mergi în vacanță în Los Angeles. Misiunile secundare și componenta online au depășit pur și simplu așteptările cu adăugirile făcute de-a lungul anilor și sunt adesea mult mai interesante decât povestea principală. Trebuie să spun și că coloana sonoră este perfectă și adaugă mult la sentimentul deja perfect.
Nu voi scrie despre asta, deoarece tot ce oferă GTA 5 a fost spus încă din 2013, și pe bună dreptate. Este doar că defectele evidente din poveste și unele deficiențe de conținut care ar fi putut face o diferență și mai mare și care erau realizabile în timpul dezvoltării jocului nu sunt la fel de evidente. Jocul este atemporal și oferă luni de distracție, cel puțin din cele 80 de ore pe care le-am jucat.
Ξεκίνησα να παίζω games πριν κάνα μήνα κι αυτό είναι το πρώτο απ' τα must παιχνίδια που ήθελα διακαώς να παίξω χρόνια τώρα. Πολύ δυνατό, αλλά για ένα best selling game του αιώνα με Metacritic score 97 (!) περίμενα περισσότερα, όχι από τεχνικής φύσεως, αλλά από τη δομή του.
Το story του τεράστιο και ευχάριστο μεν, ανούσιο δε. Δεν παίρνεις GTA για να κλάψεις ή να συγκινηθείς, αλλά πιστεύω ένα story που να σε κρατάει και να σε δένει με τους χαρακτήρες είναι αναγκαίο σε κάθε είδος παιχνιδιού, ταινίας, βιβλίου κτλ. Αν εξαιρέσουμε μερικές (λιγότερες από 10) στιγμές που πραγματικά υπήρχε πολύ υλικό για να χτιστεί πάνω σε αυτές (η πρώτη εμφάνιση του Trevor και το cut scene πριν τη δοκιμασία Lamar Down ιδιαιτέρως), ένιωθα σαν να έβλεπα βασική ταινία κωμωδίας με πιστολίδια του '90. Ο σαρκασμός και η καυστική χιουμοριστική βάση του παιχνιδιού θα έδενε τέλεια αν υπήρχε κάτι πιο σημαντικό να πει η κύρια ιστορία του single player. Βέβαια, ότι δεν αφορούσε το FIB και τους άλλους "κακούς" ήταν αρκετά ωραίο (η σχέση του Michael με την οικογένειά του και τον Trevor πχ) και θα μπορούσαν να παίζουν κάλλιστα πολύ μεγαλύτερο ρόλο. Για να μην πω ότι ένα ταινιάκι που έχει μέσα το παιχνίδι (με το μοναχικό ρομπότ) με προβλημάτισε και με ταρακούνησε περισσότερο από κάθε πτυχή του story.
Κάτι άλλο που περίμενα να βρω και δεν βρήκα ποτέ είναι τα interiors και οι ενδιαφέρουσες δραστηριότητες. Μην παρεξηγηθώ, είναι πλούσιο το παιχνίδι και με το παραπάνω, αλλά αντί να μου χει 100 βουνά και λαγκάδια θα προτιμούσα να μου τα κάνει 1-2 και να κάνει προσβάσιμα σπίτια για ληστείες, φαρμακεία, εστιατόρια, μπαρ, γυμναστήρια κτλ, όπως υπήρχαν ανά διαστήματα σε παλαιότερα GTA.
Πέρα απ' αυτά τα λίγα σημεία που με ξενέρωσαν σ' ένα βαθμό, μπορώ να καταλάβω γιατί έχει γίνει τόσος ντόρος με αυτό. Γραφικά που ποτέ δεν θα παλιώσουν πιστεύω, χάρη στη μείξη arcade και ρεαλισμού, ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ αίσθημα όταν παίζεις και το τονίζω αυτό, είναι σαν να κάνεις διακοπές στο Los Angeles, ατελείωτα και πολλές φορές πολύ πιο ενδιαφέροντα απ την κύρια ιστορία side missions και το online κομμάτι απλά έχει ξεφύγει με τις προσθήκες που κάνει τόσα χρόνια. Να πω επίσης ότι το soundtrack είναι τέλειο και προσθέτει πάρα πολλά στο ήδη τέλειο συναίσθημα.
Ας μην τα γράφω, από το 2013 τα λένε όλα αυτά που προσφέρει το GTA 5 και δικαίως, απλά δεν ακούγονται τόσο τα εμφανή ελαττώματα στην ιστορία και κάποιες ελλείψεις στο περιεχόμενο που θα έκαναν ακόμα μεγαλύτερη διαφορά και ήταν εφικτά όταν αναπτυσσόταν το παιχνίδι. Το παιχνίδι είναι timeless και προσφέρει μήνες διασκέδασης, απ' ότι έχω δει στις 80 ώρες που παίζω.
