Sunt destul de mulțumit. Face pâine bună și gustoasă la cele două programe pe care le-am folosit (tip franțuzesc și integrală), nicio legătură cu „spuma” din supermarketuri și din multe brutării. Dacă însă te informezi puțin mai mult și înveți câteva reguli de bază ale panificației, rezultatul va „decola”. De exemplu, „regula optimului 60”, adică suma ideală a temperaturii ambientale + temperatura făinii + temperatura apei să fie în jur de 60, adică vara nu trebuie să punem apă călduță, ci apă de la frigider, pentru că altfel temperatura aluatului va depăși cu mult intervalul 24-27 grade Celsius (considerat optim pentru dezvoltarea și maturarea corectă a glutenului din făină, care va da acea minunată aromă de „pâine”) și va exista o hiperactivitate a drojdiei, glutenul pâinii nu va avea timp să se dezvolte corect, aluatul va crește repede și mult, dar apoi se va „lăsa” și gustul se va altera (dulce-acrișor de la drojdie). Sau, de exemplu, că raportul optim de lichide (apă + lapte + ulei) pentru făina albă moale este de aproximativ 60%, iar dacă făina este un amestec de moale, tare și integrală, atunci pentru cantitatea de făină tare trebuie să adaugi +5% apă (față de cât ar corespunde pentru acea cantitate de făină dacă ar fi albă), iar pentru cantitatea de făină integrală +10% apă. Trebuie de asemenea să înțelegi că unele ingrediente joacă un rol important nu doar în gust, ci și în procesul de fermentare a glutenului (de exemplu, sarea „încetinește” acțiunea drojdiei, în timp ce zahărul o „accelerează” la începutul procesului, uleiul face miezul mai moale dar întârzie maturarea glutenului, deci trebuie pus cu măsură etc.). Așadar, când schimbăm dozajul la unul dintre aceste ingrediente, trebuie să verificăm dacă trebuie să schimbăm și altceva, adică dacă trebuie să creștem/scădem cantitatea de apă sau drojdie sau să modificăm proporția amestecului de făinuri etc. E bine să nu facem toate schimbările deodată, ci una câte una, vedem rezultatul, și apoi revizuim sau îmbunătățim și continuăm până ajungem la pâinea care ne satisface pe deplin. Și două observații negative: a) Broșura cu rețete care vine în pachet, în comparație cu cea pe care o poți descărca de pe internet pentru acest aparat de făcut pâine (de pe site-ul oficial Tefal) are diferențe semnificative, la mai multe rețete, în dozajul ingredientelor. Am constatat că cea „greșită” este cea din pachet (existau greșeli evidente), în timp ce cea de pe internet este clar „corectată”, și b) aparatul nu are o funcție importantă pe care o au mulți alți aparate de făcut pâine: puțin înainte de finalul etapei de frământare există un semnal sonor dacă vrei să adaugi ingrediente suplimentare (de ex. măsline, nuci, stafide etc.) și după aceea, frământătorul face timp de 2-3 minute o frământare foarte ușoară, doar cât să le amestece cu aluatul fără să le zdrobească. Din păcate, acest aparat de făcut pâine nu oferă această posibilitate. Nu poți, de exemplu, să adaugi măslinele de la începutul frământării, pentru că se vor face pastă, deci trebuie să aștepți și să fii atent, astfel încât cu 3-4 minute înainte de finalul frământării (de exemplu... În programul pentru pâine integrală durează 25 de minute) să adaugi ingredientele suplimentare în cuvă, însă malaxorul nu reduce turațiile și astfel va exista din nou o oarecare tăiere/zdrobire a acestor ingrediente suplimentare (mai mică, desigur). Din acest motiv am scăzut o stea din evaluare, consider că este o omisiune importantă și nejustificată. În final, să aveți în vedere că pâinea preparată, deoarece este o pâine corect preparată (și nu plină de aditivi și "agenți de creștere"), are un volum considerabil mai mic în raport cu greutatea sa, comparativ cu "pâinile-spumă" gata făcute din supermarketuri. Este, adică, o pâine "densă"... nu tare, "densă", precum pâinile de casă pe care le făceau odinioară la sate. O felie din această pâine corespunde la aproximativ 2-2,5 felii de pâine de supermarket. Poate vă va surprinde puțin la început acest lucru, dar nu este un dezavantaj, dimpotrivă, este un semn al calității sale superioare. Aveți grijă doar la cantitatea pe care o consumați, dacă mâncați 2-3 felii de pâine-spumă, aici nu trebuie să depășiți una!
Είμαι αρκετα ικανοποιημένος. Κανει καλό και νόστιμο ψωμί στα 2 προγράμματα που χρησιμοποίησα (γαλλικού τύπου και ολικής άλεσης), καμία σχέση με τον "αφρό" των σουπερ-μαρκετ και αρκετών φούρνων. Αν ψαχτείς βέβαια και λίγο παραπανω και μάθεις και μερικούς βασικούς κανόνες αρτοποιίας, το αποτέλεσμα θα "απογειωθεί" . Π.χ. "ο κανονας του βέλτιστου 60", οτι δηλαδη, το ιδανικο αθροισμα της θερμοκρασίας περιβαλλοντος + θερμοκρασια αλευριου + θερμοκρασια νερού να ειναι περιπου 60, δηλαδη το καλοκαιρι οχι μονο δεν πρεπει να βάλουμε χλιαρό νερό, αλλά νερό από το ψυγείο, γιατι αλλιώς η θερμοκρασια της ζυμης θα ξεπεράσει κατα πολύ την περιοχή μεταξύ 24-27 βαθμών κελσίου (που θεωρειται η βέλτιστη για την σωστή αναπτυξη και ωριμανση της γλουτενης του αλευριού, που θα δωσει αυτη την υπέροχη "ψωμίσια" γεύση) και θα υπάρξει υπερδραστηριότητα της μαγιάς, η γλουτένη του ψωμιου δεν θα προλαβει να αναπτυχθεί σωστά, η ζύμη θα φουσκωσει γρηγορα και πολύ αλλά κατόπιν θα "κάτσει" και η γευση του θα αλλοιωθεί (γλυκόξινο της μαγιάς). Ή λ.χ. οτι η βέλτιστη αναλογία υγρών (νερο+ γαλα + λαδι ) για το λευκό μαλακό αλεύρι είναι περιπου στο 60%, ενώ αν το αλεύρι ειναι μείγμα μαλακού, σκληρού και ολικής, τότε για την ποσότητα του σκληρου αλευριού πρέπει να υπολογίσεις +5% νερό (σε σχεση με αυτό που θα αντιστοιχούσε στην συγκεκριμενη ποσοτητα αλευριού αν ηταν λευκό), και για την ποσοτητα αλευριού ολικης +10% νερό. Θα πρεπει επισης να κατανοήσεις οτι καποια υλικά παίζουν σημαντικό ρόλο όχι μονο στη γεύση αλλά και στη διαδικασία της ζύμωσης της γλουτένης (π.χ. το αλάτι "φρενάρει" την δράση της μαγιάς, ενώ η ζαχαρη την "γκαζώνει" στην αρχή της διαδικασίας, το λάδι κανει την ψιχα πιο μαλακή καθυστερεί όμως την ωρίμανση της γλουτενης συνεπως θέλει μέτρο κλπ κλπ,. Έτσι λοιπόν, οταν αλλάζουμε δοσολογία σε καποιο απ' αυτα τα υλικά πρέπει να ψάξουμε αν πρεπει να αλλάξουμε και κατι άλλο, αν δηλαδη πρεπει να αυξήσουμε/ελαττώσουμε την ποσότητα νερού ή μαγιάς ή να τροποποιήσουμε την αναλογια του μείγματος αλεύρων κλπ. . Καλό ειναι να μην κανουμε όλες τις αλλαγές ταυτοχρόνως, αλλα μία-μια κάθε φορά, βλέπουμε αποτέλεσμα, και αναθεωρούμε ή βελτιώνουμε και προχωράμε μεχρι να φτάσουμε στο ψωμι που θα μας καλύπτει πλήρως. Και δυο αρνητικές παρατηρήσεις: α) To φυλλάδιο συνταγών που έρχεται μέσα στην συσκευασία, σε σχεση με αυτο που μπορείς να κατεβάσεις από το ιντερνετ για τον συγκεκριμένο αρτοπαρασκευαστη (από το επίσημο site της Tefal) έχουν σημαντικές διαφορές, σε αρκετές συνταγές, στη δοσολογία των υλικων. Διαπίστωσα οτι το "λανθασμένο" είναι αυτό που υπάρχει στη συσκευασία (υπηρχαν καταφανέστατα λάθη) ενώ αυτο που υπαρχει στο internet είναι προφανώς το "διορθωμένο", και β) η συσκευή δεν διαθέτει μια σημαντική δυνατοτητα που έχουν αρκετοί άλλοι αρτοπαρασκευαστές: λιγο πριν το τελος του σταδίου του ζυμώματος υπάρχει μια ηχητική προειδοποίηση αν θέλεις να προσθέσεις κάποια έξτρα υλικα (π χ. ελιές, καρύδια, σταφίδες κλπ) και μετα απο αυτο, ο ζυμωτήρας κανει για 2-3 λεπτά ενα πολυ ήπιο ζύμωμα, ίσα για να ανακατευτούν με την ζυμη χωρίς να τα διαλύσει . Ο συγκεκριμένος αρτοπαρασκευαστης ομως δυστυχώς δεν δινει αυτη την δυνατοτητα. Δεν μπορεις λ.χ. να προσθέσεις τις ελιές από την αρχη του ζυμωματος, γιατι θα γίνουν πολτός, οπότε αναγκαστικά πρέπει να περιμένεις και να εχεις το νου σου, ώστε 3-4 λεπτα πριν τελειώσει το ζυμωμα (που λ.χ. στο προγραμμα για ψωμί ολικής διαρκει 25 λεπτα) να ρίξεις τα πρόσθετα υλικά μεσα στον κάδο, όμως ο ζυμωτήρας δεν ελαττώνει στροφές κι ετσι θα υπάρξει και πάλι καποιος τεμαχισμός/σύνθλιψη αυτών των πρόσθετων υλικών (μικρότερος φυσικά). Γι' αυτόν το λόγο αφαίρεσα το ένα αστέρι από την βαθμολογία, το θεωρώ σημαντική και αδικαιολόγητη παράλειψη. Τέλος, να έχετε υπόψη σας οτι το παρασκευαζόμενο ψωμί, επειδη είναι ενα σωστά παρασκευασμένο ψωμί (κι οχι τίγκα στα πρόσθετα και τα "διογκωτικά") έχει αρκετα μικρότερο όγκο, σε σχέση με το βάρος του, συγκρινόμενο με τα έτοιμα "αφρό-ψωμα" των σούπερ-μαρκετ. Είναι δηλαδή "σφιχτό" ψωμί... όχι σκληρό, "σφιχτό", όπως τα χειροποίητα ψωμιά που έφτιαχναν τα παλιά τα χρόνια στα χωριά. 1 φέτα αυτού του ψωμιού αντιστοιχεί σε περιπου 2-2,5 φετες ψωμιου σουπερ-μαρκετ. Θα σας παραξενέψει ίσως λιγο στην αρχή αυτό, αλλα δεν ειναι μειονέκτημα, αντιθέτως είναι δείγμα της υψηλής του ποιότητας. Προσέξτε απλως την ποσοτητα που θα τρώτε, αν τρώγατε 2-3 φετες αφρόψωμο, εδω δεν πρεπει να υπερβείτε την μία!