O fetiță mică descrie viața de zi cu zi alături de tatăl ei. Un tată care o învață despre lume, o îmbrățișează, îi citește povești, se joacă și petrece timp cu ea, chiar și atunci când are de lucru și nu se teme să-și șifoneze imaginea în fața ei.
Prin această carte pentru copii vedem tatăl prin ochii unei fetițe mici... Un uriaș protector!
Și eu, când eram micuță, îl urmăream cu adorare pe tatăl meu cum se bărbierește și își piaptănă părul. Îmi ridicam capul și îl vedeam ca pe un om uriaș, imens, care mă va proteja mereu. Era eroul meu și credeam că nu mă va lăsa niciodată... Era tatăl meu!
Cam așa îl vede și fetița mică pe tatăl ei... Un om uriaș care va fi mereu lângă ea și o va proteja pentru totdeauna. De aceea, de altfel, tatăl este uriaș în comparație cu fetița. Astfel se accentuează protecția pe care o oferă părinții copiilor lor.
În schițele respective, tatăl este supraponderal, neîngrijit, cu păr lung și barbă... Asta au observat chiar și copiii mei... Și tatăl meu, la un moment dat, avea barbă și burtică. Totuși, acest desen este foarte departe de imaginea tatălui meu și, după părerea mea, nu flatează deloc imaginea generală a taților.
Textele sunt scurte și simple, de aceea îl consider potrivit pentru copii foarte mici.
Îmi place foarte mult fontul roșu aprins, jucăuș, de pe titlul copertei, care ocupă toată lungimea, așa că transmite imediat mesajul său cititorului.
Deși la un moment dat este menționat numele ei, mama nu apare nicăieri... Totuși, acest lucru nu m-a deranjat, pentru că această carte este dedicată tatălui!
Ένα μικρό κοριτσάκι περιγράφει την καθημερινή ζωή μαζί με τον μπαμπά της. Ένας μπαμπάς που της μαθαίνει τον κόσμο, κάνει αγκαλιές, διαβάζει παραμύθια, παίζει και περνάει χρόνο μαζί της, ακόμα κι όταν έχει δουλειά και δεν φοβάται να τσαλακώσει την εικόνα του μπροστά της.
Μέσα από αυτό το παιδικό βιβλίο βλέπουμε τον μπαμπά από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού... Έναν προστάτη γίγαντα!
Κι εγώ, όταν ήμουν μικρούλα, παρακολουθούσα με λατρεία τον μπαμπά μου να ξυρίζεται και να χτενίζει τα μαλλιά του. Σήκωνα το κεφάλι μου και τον έβλεπα σαν έναν τεράστιο, θεόρατο άνθρωπο που θα με προστατεύει για πάντα. Ήταν ο δικός μου ήρωας και πίστευα ότι δεν θα με αφήσει ποτέ... Ήταν ο μπαμπάς μου!
Κάπως έτσι βλέπει και το μικρό κοριτσάκι τον μπαμπά του... Έναν τεράστιο άνθρωπο που θα είναι μαζί της και θα την προστατεύει για πάντα. Γι' αυτό άλλωστε ο μπαμπάς είναι τεράστιος σε σχέση με το κοριτσάκι. Έτσι τονίζει την προστασία που δίνουν οι γονείς στα παιδάκια τους.
Στα συγκεκριμένα σκίτσα, ο μπαμπάς είναι υπέρβαρος, ατημέλητος με μακριά μαλλιά και γένια... Αυτό το παρατήρησαν ακόμα και τα παιδάκια μου... Και ο δικός μου μπαμπάς, είχε κάποια εποχή γένια και κοιλίτσα. Αυτό το σκίτσο όμως είναι πολύ μακριά από την εικόνα του δικού μου μπαμπά και κατά την άποψή μου δεν κολακεύει καθόλου την γενική εικόνα των μπαμπάδων.
Τα κείμενα είναι μικρά και απλά, και γι' αυτό το βρίσκω κατάλληλο για πολύ μικρά παιδάκια.
Μου αρέσει πολύ η κατακόκκινη παιχνιδιάρικη γραμματοσειρά στον τίτλο του εξωφύλλου που καταλαμβάνει όλο το μήκος, οπότε δίνει αμέσως στον αναγνώστη το μήνυμά του.
Αν και σε κάποιο σημείο γίνεται αναφορά στο όνομά της, η μαμά δεν υπάρχει πουθενά... Αυτό όμως είναι κάτι που δεν με ενόχλησε, γιατί αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον μπαμπά!