Autorul credea că prin toate religiile, filozofiile și teoriile, se pot extrage elemente care par să se lege și, prin alegerea și combinarea lor, se poate găsi adevărul real și cuprinzător.
Chiar citează fragmente din sursele sale, ceea ce face abordarea sa să pară mai științifică. ÎNSĂ, nu pare să evalueze credibilitatea surselor sale! Folosește, de exemplu, "Evangheliile ascunse", pe care oricine le-ar fi putut scrie din orice motiv, influențat de alte ficțiuni anterioare.
Este ca și cum ignoră faptul că unele ficțiuni au elemente comune, din simplul motiv că o ficțiune poate prelua elemente din alta, iar combinarea a două sau mai multe ficțiuni nu duce la o adevăr mai mare, ci la o înșelăciune și mai mare!! Este ca și cum cineva ar lua hărți, unele complet false, altele cu erori, poate una corectă, și ar încerca să-și găsească drumul cu această nouă hartă a "adevărului cuprinzător" prin compoziția lor...
Înțeleg, desigur, cât de "tentant" poate fi să citești despre cunoștințe ascunse presupuse și să fii convins de ficțiune pentru că are referințe la "cunoștințe antice" și referințe științifice moderne (care PARE să aibă elemente comune și să susțină teoria prezentă).
Pe scurt, ceea ce pretinde autorul, apărând teoria sa din introducerea cărții, spunând că unii vor spune că este și ea o teorie când în realitate nu este pentru că include alte teorii, în opinia mea, nu este adevărat în niciun caz.
Autorul pare să fi citit mult, dar, din păcate, pare și să se fi confuzat. Cartea mi-a amintit de teoriile cunoscute ale lui Liakopoulos, care, de asemenea, pare să se fi confuzat din cauza multelor lucruri diferite pe care le-a citit.
Apreciem, desigur, faptul că există oameni care se distanțează de dogmatismul epocii și al societății, care pun întrebări și caută. Dar pericolul ca aceștia să fie conduși către alte dogme și poate chiar să fie înșelați și mai mult este real... Și apoi, este și mai dificil pentru cineva care caută să-și identifice propria modalitate dogmatică de gândire (așa-numita "Adevăr")...
* Pentru cei curioși despre ce spune în mare, să spun doar următoarele: acceptă politeismul și că suntem mai mult sau mai puțin rezultatul creației unui zeu inferior care a "scăpat" de sub controlul zeilor mai mari și al tatălui cel mai înalt al tuturor zeilor (cum a făcut-o și cum a scăpat, nu mi se pare logic ca o posibilitate...). Oricum, nu am avut răbdare să o termin. Nu văd niciun sens în asta. Cartea a mers la reciclare.
Η συγγραφέας θεώρησε οτι μέσα από όλες τις θρησκείες, φιλοσοφίες, από όλες τις θεωρίες, μπορεί να πάρει κανείς κάποια από τα στοιχεία που φαίνεται να δένουν κάπως μεταξύ τους και κάπως έτσι, διαλέγοντας και συνθέτοντάς τα, να βρει την πραγματική, ολοκληρωμένη αλήθεια.
Παραθέτει μάλιστα αποσπάσματα από τις πηγές της και έτσι μοιάζει περισσότερο επιστημονική η προσέγγιση. ΟΜΩΣ δε φαίνεται καν να αξιολογεί την αξιοπιστία των πηγών της! Χρησιμοποιεί ας πούμε και τα “απόκρυφα Ευαγγέλια” τα οποία θα μπορούσε να τα χε γράψει οποιοσδήποτε για τον α ή β λόγο είχε όρεξη για μυθοπλασίες… επηρεασμένος μεταξύ άλλων και από άλλες μυθοπλασίες προγενέστερων.
Είναι σα να αγνοεί οτι ορισμένες μυθοπλασίες έχουν κοινά στοιχεία, για τον απλούστατο λόγο, οτι η μια μυθοπλασία μπορεί να παίρνει στοιχεία από την άλλη και η σύνθεση των δύο ή περισσοτέρων μυθοπλασιών δεν οδηγεί σε μια μεγαλύτερη αλήθεια, αλλά σε μια ακόμα μεγαλύτερη πλάνη!! Ή σα να έχει πάρει κανείς χάρτες, άλλους τελείως ψεύτικους, άλλους με λάθη, κάποιον ίσως σωστό, και να προσπαθεί μέσα από τη σύνθεσή τους να βρει το δρόμο του με αυτό το νέο χάρτη της "ολοκληρωμένης αλήθειας"...
Καταλαβαίνω βέβαια πόσο “δελεαστικό” μπορεί να είναι να διαβάζει κανείς για δήθεν απόκρυφες γνώσεις, και να πείθεται από μια μυθοπλασία επειδή έχει αναφορές σε “αρχαία γνώση” και σύγχρονες επιστημονικές αναφορές (που ΦΑΙΝΕΤΑΙ σα να έχουν κοινά στοιχεία και να στηρίζουν την παρούσα θεωρία).
Εν ολίγοις, αυτό που ισχυρίζεται η συγγραφέας υπεραμυνόμενη της θεωρίας της από την εισαγωγή κιόλας του βιβλίου, λέγοντας οτι κάποιοι θα πουν οτι είναι και αυτό μια θεωρία ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι αφού εμπεριέχει τις άλλες θεωρίες, κατα την αποψή μου δεν ισχύει σε καμία περίπτωση.
Η συγγραφέας φαίνεται να έχει διαβάσει πολύ αλλά δυστυχώς και να έχει μπερδευτεί πολύ. Το βιβλίο μου θύμισε θεωρίες του γνωστού Λιακόπουλου που και αυτός μου φαίνεται οτι έχει μπερδευτεί πολύ από τα πολλά και διάφορα που έχει διαβάσει.
Εκτιμώ βέβαια το γεγονός οτι υπάρχουν άνθρωποι που απομακρύνονται από το δογματισμό της εποχής και της κοινωνίας, που αμφισβητούν και ψάχνουν. Αλλά ο κίνδυνος οι ίδιοι να οδηγηθούν σε άλλους δογματισμούς και να πλανηθούν ίσως και περισσότερο, είναι υπαρκτός... Και τότε, είναι πιο δύσκολο ακόμα και για κάποιον που ψάχνεται να εντοπίσει το δικό του δογματικό τρόπο σκέψης (την υποτιθέμενη "Αλήθεια")....
* Για όσους αναρωτιέστε τι περίπου γράφει, ας πω μόνο τα εξής: δέχεται τον πολυθεϊσμό και οτι εμείς είμαστε λίγο πολύ, αποτέλεσμα δημιουργίας ενός κατώτερου θεού που "ξέφυγε" από τον έλεγχο ανώτερων θεών και του ανώτερου πατέρα όλων των θεών (πώς το έκανε και ξέφυγε, δε μου φαίνεται καν λογικό σα δυνατότητα...). Τέλος πάντων, δεν είχα την υπομονή να το τελειώσω. Δε βλέπω να έχει κανένα νόημα. Το βιβλίο πήγε για ανακύκλωση.