L-am avut de aproximativ un an și facem pâine în fiecare zi și, ocazional, aluat pentru pizza sau prăjitură cu banane. Face pâine incredibil de gustoasă, dar a trebuit să încercăm o mulțime de rețete și tipuri de făină pentru a găsi cea perfectă pentru noi. Nu trebuie să spun că pâinea pe care o face este sănătoasă, deoarece folosim făină și nu aditivi de aromă și textură pe care, din păcate, toate cuptoarele le adaugă în prezent. După un an de utilizare zilnică, stratul de pe tigaie a început să se desprindă, dar deocamdată pâinea nu se lipește. Cu toate acestea, bănuiesc că în viitor va trebui să caut o tigaie nouă.
Când frământă, face destul de mult zgomot, deci practic nu poți să-l programezi să aibă pâine caldă gata dimineața (cu excepția cazului în care toată lumea din casă doarme incredibil de greu...). Din ce am observat în retrospectivă, dacă cineva vrea un aparat de făcut pâine silențios, ar trebui probabil să aleagă Panasonic (în special modelul cu un compartiment separat pentru drojdie).
În rețetele de pâine, inițial am avut următoarea problemă: are 3 surse diferite de rețete: broșura care însoțește aparatul, un PDF cu rețete pe CD-ul care însoțește aparatul și un alt PDF cu rețete pe site-ul lor. Nicio rețetă nu este la fel, ceea ce duce la faptul că nu știm cu care să experimentăm. Dacă făina este de bună calitate (de exemplu, făină galbenă dură cu un conținut ridicat de proteină), atunci cu drojdia specificată, pâinea va crește excesiv și se va lipi de capac. Dacă făina nu avea suficientă proteină, chiar și cu drojdie redusă, pâinea nu creștea corespunzător. Inițial, desigur, nu știam importanța făinii dure și a calității acesteia în funcție de conținutul său de proteină (aceasta este și motivul pentru care adăugăm făină dură chiar și în pâinea integrală sau în pâinea de porumb).
În cele din urmă, am ajuns la următoarea rețetă (care poate fi cu siguranță folosită și cu alte aparate de făcut pâine): 380 ml apă, 3-4 linguri de ulei de măsline, o lingură și jumătate de sare, o lingură și jumătate până la două linguri de zahăr, jumătate de linguriță de drojdie uscată (echivalentă cu aproximativ 1,3 grame de drojdie) și 600 de grame de făină galbenă dură pentru pâine rustică.
În ceea ce privește făinurile, inițial am încercat toate mărcile din supermarketuri și am constatat că majoritatea erau scumpe până la foarte scumpe și de calitate mediocră. Desigur, au existat 1-2 excepții, dar erau tot scumpe și exclusiv dintr-un singur tip de cereale. Așa că am început să căutăm făină galbenă de la mori și să găsim magazine care le comercializau. În cele din urmă, ne-am oprit la făina galbenă de 5 kilograme de la morile Dakou, care dă o pâine foarte gustoasă și are un preț bun. Desigur, există și alte opțiuni pe care le puteți găsi căutând pe internet și contactându-le telefonic, deci nu vă limitați la mediocritatea exactă a supermarketurilor.
Actualizare: Al doilea an
Am schimbat tigaia cu aproximativ 30 de euro. Îl folosim în continuare zilnic, dar acum oprim procesul înainte de începerea coacerii și coacem pâinea noi înșine în cuptor, într-o cratiță sau o oală închisă. Avem și folosim o cratiță din oțel inoxidabil cu un diametru de 28 de centimetri. Rezultatul este cu adevărat uimitor. Putem folosi programul 1 și să oprim operațiunea înainte de începerea coacerii sau să folosim programele 10 sau 11 care pregătesc aluatul. Punem aluatul pe o bucată de hârtie antiaderentă pe care am presărat puțină făină și îl modelăm ca un bât. Acoperim aluatul timp de 30-40 de minute pentru a-l lăsa să crească. Între timp, preîncălzim cuptorul la 230 de grade Celsius în modul cu aer și așezăm cratița să se încălzească timp de 5 până la 10 minute. Odată ce aluatul a crescut, îl înțepăm cu un cuțit în 2 locuri și îl așezăm în cratiță cu hârtie antiaderentă. Coacem la 230 de grade Celsius (modul aer) timp de 35 de minute cu capacul pe oală (casserole) și apoi la 200 de grade Celsius (modul aer) timp de 20 de minute fără capac. Este posibil să trebuiască să ajustați timpul în funcție de capacitatea cuptorului dumneavoastră. Rezultatul, totuși, este o pâine rustica delicioasă, cu o crustă crocantă, mult superioară pâinii coapte doar de brutar.
Ultima actualizare și sfârșitul unei ere...
În cele din urmă am cumpărat o mașină de bucătărie Bosch de 1000W pentru frământat pâine. Este relativ liniștită și în 9 minute frământăm aluatul cu 1 kilogram de făină, care produce 1,5 kilograme de pâine. O coacem în 2 forme de pâine, le tăiem în jumătate și le congelăm odată ce s-au răcit. Astfel, avem pâine proaspătă pentru cel puțin 4 zile. Merită menționat că, după o cercetare extensivă, am descoperit că cea mai bună făină pentru aluatul de pâine este de la Papafilis, deoarece conține tărâțe care fac pâinea să crească incredibil. Brutăria a fost în cele din urmă o etapă de tranziție necesară, dar acum, cu mașina de bucătărie, mâncăm pâine mai bună și mai economică. Pentru cei interesați, iată rețeta pentru aluat: 1 kilogram de făină (1kg făină galbenă sau o combinație de făină integrală 400g și făină galbenă 600g), 590-600ml apă călduță, 2 lingurițe de sare, 4 lingurițe de zahăr, 6 linguri de ulei, 1 pachet de drojdie uscată. Procedură: Frământați pâinea în mașina de bucătărie timp de 8 până la 10 minute. Apoi acoperiți bolul și lăsați aluatul să crească până când se dublează în volum (de obicei durează 50-60 de minute). Ungem o tavă de copt și punem aluatul crescut în ea. Îl tăiem în jumătate și facem 2 pâini. Presărăm multe semințe de susan pe suprafața unsă a aluatului. Acoperim tava timp de 40 până la 50 de minute și apoi coacem pâinea. În cuptorul nostru, setăm temperatura la 190 de grade Celsius pe elementul de încălzire de jos, punem tava în partea de jos a cuptorului și coacem timp de 1 oră și 5 minute. Scoatem pâinea și o tăiem imediat în jumătate, deoarece am observat că astfel se menține crocantă și se previne înmuierea. O lăsăm să se răcească pe un grătar și apoi punem pâinea pe care vrem să o consumăm în următoarele zile în congelator.
Τον έχουμε ένα περίπου χρόνο και κάνουμε καθημερινά ψωμί και περιστασιακά ζύμη για πίτσα ή κέικ μπανάνας. Κάνει απίστευτα γευστικό ψωμί αλλά έπρεπε να δοκιμάσουμε ένα σωρό συνταγές και αλεύρια για να βρούμε το ιδανικό για εμάς. Εννοείται πως το ψωμί του είναι υγιεινό καθώς χρησιμοποιούμε αλευράκι και όχι βελτιωτικά γεύσης και υφής που δυστυχώς προσθέτουν πια όλοι οι φούρνοι. Μετά από ένα χρόνο καθημερινής χρήσης η επίστρωση του κάδου έχει αρχίσει να ξεφτίζει αλλά προς το παρόν δεν κολλάει το ψωμί. Υποπτεύομαι όμως ότι στο μέλλον θα πρέπει να ψάξω να βρω νέο κάδο.
Όταν ζυμώνει κάνει αρκετή φασαρία οπότε πρακτικά δε μπορείς να τον προγραμματίσεις για να έχεις το πρωί έτοιμο ζεστό ψωμάκι (εκτός αν κοιμάστε όλοι στο σπίτι απίστευτα βαριά...). Από ότι είδα ψάχνοντας εκ των υστέρων αν κάποιος θέλει αθόρυβο αρτοπαρασκευαστή μάλλον θα πρέπει να κινηθεί προς Panasonic μεριά (ειδικά το μοντέλο με ξεχωριστή θέση για τη μαγιά).
Στις συνταγές για ψωμί είχαμε αρχικά το εξής πρόβλημα: Έχει 3 διαφορετικές πηγές για συνταγές: το συνοδευτικό βιβλιαράκι, ένα pdf με συνταγές στο συνοδευτικό CD και ένα ακόμα pdf με συνταγές στην ιστοσελίδα τους. Καμία συνταγή δεν είναι ίδια με αποτέλεσμα να μην ξέρουμε με ποια πρέπει να πειραματιστούμε. Αν το αλεύρι είναι ποιοτικό (πχ σκληρό κίτρινο αλεύρι με υψηλή ποσότητα πρωτεΐνης) τότε με την αναγραφόμενη μαγιά το ψωμί φούσκωνε υπερβολικά και κόλλαγε στο καπάκι. Αν το αλεύρι δεν είχε αρκετή πρωτεΐνη, έχοντας μειώσει τη μαγιά, δε μας φούσκωνε το ψωμί σωστά. Αρχικά βέβαια δε ξέραμε τη σημασία του σκληρού αλευριού και της ποιότητάς του με βάση την πρωτεΐνη του (αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ακόμα και στο ψωμί ολικής άλεσης ή στο καλαμποκόψωμο βάζουμε και σκληρό αλεύρι).
Τελικά καταλήξαμε στην εξής συνταγή (που σίγουρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλους παρασκευαστές): 380ml νερό, 3 με 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, μιάμιση κουταλιά του γλυκού αλάτι, μιάμιση με δύο κουταλιές του γλυκού ζάχαρη, μισή κουταλιά του γλυκού ξηρή μαγιά (αντιστοιχεί σε περίπου 1.3 γραμμάρια μαγιάς) και 600 γραμμάρια κίτρινο σκληρό αλεύρι για χωριάτικο ψωμί.
Από αλεύρια αρχικά δοκιμάσαμε όλες τις μάρκες από τα σούπερ μάρκετ και διαπιστώσαμε ότι τα περισσότερα ήταν από ακριβά έως πανάκριβα και μέτριας ποιότητας. Φυσικά υπήρχαν 1-2 εξαιρέσεις αλλά και πάλι ήταν ακριβά και αποκλειστικά μονόκιλα. Έτσι αρχίσαμε να ψάχνουμε κίτρινο αλεύρι από μύλους και να βρίσκουμε συνεργαζόμενα μαγαζιά που τα πούλαγαν. Τελικά καταλήξαμε στα 5κιλα του κίτρινου αλευριού των μύλων Δάκου τα οποία δίνουν γευστικότατο ψωμί και έχουν και καλή τιμή. Φυσικά υπάρχουν και άλλες επιλογές που μπορείτε να βρείτε με αναζήτηση στο Internet και τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους, οπότε μην αποκλειστείτε στις ακριβές μετριότητες των σούπερ μάρκετ.
Ενημέρωση: 2ος χρόνος
Αλλάξαμε κάδο με περίπου 30 ευρώ. Εξακολουθούμε να τον χρησιμοποιούμε καθημερινά αλλά πλέον
σταματάμε τη διαδικασία πριν αρχίσει το ψήσιμο και ψήνουμε μόνοι μας το ψωμί στο φούρνο σε μια γάστρα ή μια κλειστή κατσαρόλα. Εμείς έχουμε και χρησιμοποιούμε μια ανοξείδωτη κατσαρόλα 28 εκατοστών. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εκπληκτικό. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πρόγραμμα 1 και να σταματήσουμε τη λειτουργία πριν αρχίσει το ψήσιμο ή να χρησιμοποιήσουμε τα προγράμματα 10 ή 11 που ετοιμάζουν ζύμη. Βάζουμε τη ζύμη σε ένα κομμάτι αντικολλητικού χαρτιού στο οποίο έχουμε ρίξει λίγο αλευράκι και της δίνουμε το σχήμα καρβελιού. Σκεπάζουμε τη ζύμη για 30-40 λεπτά για να φουσκώσει. Στο μεταξύ προθερμαίνουμε το φούρνο στους 230 βαθμούς στον αέρα και βάζουμε για 5 με 10 λεπτά την κατσαρόλα να ζεσταθεί. Αφού φουσκώσει η ζύμη τη χαράζουμε με ένα μαχαίρι σε 2 σημεία και με το αντικολλητικό χαρτί τη βάζουμε στην κατσαρόλα. Ψήνουμε στους 230 βαθμούς (αέρα) για 35 λεπτά με το καπάκι στην κατσαρόλα (γάστρα) και στη συνέχεια στους 200 βαθμούς (αέρα) για 20 λεπτά χωρίς το καπάκι. Πιθανότητα να χρειαστεί να προσαρμόσετε λίγο τους χρόνους στις δυνατότητες του φούρνου σας. Το αποτέλεσμα πάντως είναι ένα γευστικότατο καρβέλι χωριάτικου ψωμιού με τραγανή κόρα το οποίο είναι κλάσεις ανώτερο από το ψωμί που ψήνει μόνος του ο αρτοπαρασκευαστής.
Τελευταία ενημέρωση και τέλος εποχής...
Τελικά αγοράσαμε μια κουζινομηχανή της Bosch των 1000W για να ζυμώνουμε ψωμί. Είναι σχετικά αθόρυβη και μέσα σε 9 λεπτά ζυμώνουμε ζύμη με 1 κιλό αλεύρι η οποία βγάζει 1.5 κιλό ψωμί. Ψήνουμε σε 2 φραντζόλες τις οποίες τις κόβουμε στη μέση και όταν κρυώσουν τις βάζουμε στην κατάψυξη. Με αυτό τον τρόπο έχουμε φρέσκο ψωμί για 4 ημέρες τουλάχιστον. Να σημειώσουμε ότι μετά από πολύ έρευνα καταλήξαμε στο ότι το καλύτερο αλεύρι για ζυμωτό ψωμί είναι του Παπαφιλή καθώς περιέχει και βύνη η οποία κάνει το ψωμί να φουσκώνει απίστευτα. Ο αρτοπαρασκευαστής τελικά ήταν ένα απαραίτητο μεταβατικό στάδιο αλλά τώρα με την κουζινομηχανή τρώμε καλύτερο και πιο οικονομικό ψωμάκι. Για όποιον ενδιαφέρεται:
Συνταγή για τη ζύμη: 1 κιλό αλεύρι (1kg κίτρινο αλεύρι ή συνδυασμός από αλεύρι ολικής αλέσεως 400γρ και 600γρ κίτρινο), 590-600ml χλιαρό νερό, 2 κουταλιές του γλυκού αλάτι, 4 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη, 6 κουταλιές της σούπας λάδι, 1 φακελάκι ξηρή μαγιά.
Διαδικασία: Ζυμώνουμε για 8 έως 10 λεπτά το ψωμί στην κουζινομηχανή. Μετά σκεπάζουμε τον κάδο και αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει μέχρι να διπλασιαστεί (συνήθως θέλει 50-60 λεπτά). Λαδώνουμε ένα ταψί και βάζουμε τη φουσκωμένη ζύμη στο ταψί. Την κόβουμε σε δύο ίσα μέρη και φτιάχνουμε 2 φρατζόλες. Εμείς στη λαδωμένη επιφάνεια της ζύμης απλώνουμε μπόλικο σουσάμι. Σκεπάζουμε το ταψάκι για 40 με 50 λεπτά και στη συνέχεια ψήνουμε το ψωμί. Στο δικό μας φούρνο ρυθμίζουμε τη θερμοκρασία στους 190 βαθμούς στην κάτω αντίσταση, τοποθετούμε το ταψάκι στο κάτω μέρος του φούρνου και ψήνουμε για 1ώρα και 5 λεπτά. Βγάζουμε το ψωμί και κόβουμε άμεσα τις φρατζόλες στα δύο γιατί παρατηρήσαμε ότι έτσι το ψωμί παραμένει τραγανό και δε μαλακώνει. Το αφήνουμε να κρυώσει σε σχάρα και μετά τοποθετούμε στην κατάψυξη το ψωμί που θέλουμε να καταναλώσουμε τις επόμενες ημέρες.
