Traganosul negru în general, dar doar cel din Santorini datorită solului și cunoștințelor, este poate cel mai bun vin roșu grec, chiar mai bun decât xinomavros-ul bun din Naoussa sau Limniona emergentă din Tyrnavos sau Agiorgitika bună din Nemea.
Este cel puțin în top 3, ceea ce este suficient pentru a te bucura de el cu un simplu Averoff pentru 8 euro.
Nu am văzut niciodată acele lucruri despre "vanilie și mentă cu fructe și condimente" într-o lumină bună.
Vinul este incredibil de bogat, are un caracter imens și se bucură foarte mult. Te captivează cu aroma sa puternică, plinătatea și unicitatea gustului.
Poate umbri orice altă mâncare cu care îl asociezi. Și dacă "îndrăznești" să-l ai ca însoțitor la o masă, mâncarea trebuie să fie și ea excepțională.
Domnul Sigalas are grijă de acest traganos în mod special și îl evidențiază ca pe un pionier. Prețul este destul de ridicat, ceea ce înseamnă că toate traganosurile bune ar trebui să coste în mod normal în jur de 25 de euro, deși dacă un astfel de gust ar exista în vinurile italienești sau franceze, am vorbi despre 100 de euro.
P.S. Îmbătrânirea traganosului este aproape irelevantă. Sunt la fel de bune proaspete precum sunt vechi, bazat pe experiența personală cu sticle cu o diferență de 12 ani una după alta.
Uimitor!
Το μαυροτράγανο γενικά αλλά μόνο από Σαντορίνη λόγω εδάφους και γνώσης, ίσως είναι το κορυφαίο ελληνικό κόκκινο ακόμα και από τα καλά ξινόμαυρα της Νάουσας ή το ανερχόμενο Λημνιώνα από τον Τύρναβο ή τα καλά Αγιωργίτικα της Νεμέας.
Το ελάχιστο στα top 3 που μετά σου αρκεί για παρέα ένα απλό Αβέρωφ των 8 ευρώ.
Αυτά περί "βανίλιας και μέντας με φρούτα και μπαχάρια" ποτέ δεν τα είδα με καλό μάτι.
Το κρασί είναι απίστευτα πληθωρικό, έχει τρομαχτικό χαρακτήρα και πίνεται με μεγάλη απόλαυση. Σε παρασύρει με το δυνατό άρωμα, τη μεστάδα και την ιδιαιτερότητά του γευστικά.
Μπορεί δλδ να σκιάσει σε απόλαυση όποιο άλλο φαγητό βάλεις μαζί. Και αν "τολμήσεις" να το βάλεις συνοδευτικό με γεύμα, πρέπει και το φαγητό να είναι θεσπέσιο.
Το συγκεριμένο μαυροτράγανο το φροντίζει και το ανέδειξε ο κύριος Σιγάλας ως πρωτοπόρος. Η τιμή οριακά τσουχτερή, δλδ κανονικά θα έπρεπε να ήταν όλα τα καλά μαυροτράγανα ίσως και στα 25 ευρώ ΠΑΡΟΛΟ που αν υπήρχε τέτοια γεύση σε κρασί ιταλικό ή γαλλικό θα μιλάγαμε για 100 ευρω.
ΥΓ. Η παλαίωση στα μαυροτράγανα τους είναι σχεδόν αδιάφορη. Είναι τόσο καλά φρέσκα όσο και γέρικα από προσωπική πείρα σε μπουκάλια το ένα μετά το άλλο με διαφορά 12 χρόνια.
Amazing!
