Setează locația de livrare pentru a vedea produsele în funcție de preferințele tale.
Livrare gratuită pentru expedieri de peste 500Lei!
Află mai multe
Moale Copertă
Nicio problemă, atâta timp cât este în termen de 14 zile. Vom veni să-l ridicăm sau poți alege Punctul Skroutz care ți se potrivește, complet gratuit de până la 2 ori pe an, și vă vom returna banii.
Specificațiile sunt colectate de pe site-urile oficiale ale producătorilor. Te rugăm să verifici specificațiile înainte de a finaliza comanda. În cazul în care întâmpini probleme, raportează aici.
Cartea pe care o țin în mâinile mele nu este pur și simplu o carte despre fotografie. Este o carte despre om. Despre privirea care întâlnește o altă privire. Despre momentul în care imaginea încetează să mai fie o suprafață și devine o relație.
Citind-o, am simțit că nu vorbești doar ca fotograf, ci ca un om care a luptat să înțeleagă misterul chipului. Abordezi fotografia nu ca pe o abilitate tehnică, ci ca pe un act al întâlnirii, ca pe un mod de a face să iasă la iveală adevărul celuilalt. Ne spui că fotografia poate deveni un „act de iubire” și un dialog între doi oameni care se întâlnesc în lumină.
Ceea ce m-a emoționat în mod special este că această carte nu se limitează la instrucțiuni tehnice. Dimpotrivă, se mișcă între filozofie, psihologie, teologie și estetică. Lucruri pe care le iubesc și eu. Este cu adevărat emoționant cum, pornind de la practica fotografiei, ajungem la întrebări profunde despre identitate, frumusețe, adevăr și relația noastră cu celălalt.
M-au cutremurat momentele în care vorbești despre stânjeneala din fața obiectivului, despre nevoia de acceptare și despre echilibrul delicat dintre distanță și apropiere. Acolo înțelegi că fotografia nu este doar un „clic”, ci un moment de încredere între doi oameni.
Cartea se citește ca un parcurs în spirală. Uneori practică, alteori reflexivă și adesea profund poetică. La final rămâne senzația că arta — și poate chiar viața — începe atunci când învățăm să-l vedem cu adevărat pe celălalt.
Pentru mine, această carte nu a fost doar o lectură. A fost o experiență care m-a făcut să mă gândesc din nou la ce înseamnă să privești un om printr-o imagine — și ce înseamnă să-l vezi cu adevărat.
De profundis,
Viky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
„Modelul ca Persoană” nu oferă răspunsuri ușoare. Dimpotrivă, funcționează ca o invitație la reflecție. Pentru fotografi, deschide un dialog în jurul eticii practicii lor. Pentru cititori, în general, reprezintă o reamintire interesantă că în spatele fiecărei imagini există întotdeauna o relație.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
Nu este doar o altă carte, este CARTEA! Doar citind-o, ți se schimbă perspectiva, nu doar fotografic, ci ca existență!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
Cartea pe care o țin în mâinile mele nu este pur și simplu o carte despre fotografie. Este o carte despre om. Despre privirea care întâlnește o altă privire. Despre momentul în care imaginea încetează să mai fie o suprafață și devine o relație.
Citind-o, am simțit că nu vorbești doar ca fotograf, ci ca un om care a luptat să înțeleagă misterul chipului. Abordezi fotografia nu ca pe o abilitate tehnică, ci ca pe un act al întâlnirii, ca pe un mod de a face să iasă la iveală adevărul celuilalt. Ne spui că fotografia poate deveni un „act de iubire” și un dialog între doi oameni care se întâlnesc în lumină.
Ceea ce m-a emoționat în mod special este că această carte nu se limitează la instrucțiuni tehnice. Dimpotrivă, se mișcă între filozofie, psihologie, teologie și estetică. Lucruri pe care le iubesc și eu. Este cu adevărat emoționant cum, pornind de la practica fotografiei, ajungem la întrebări profunde despre identitate, frumusețe, adevăr și relația noastră cu celălalt.
M-au cutremurat momentele în care vorbești despre stânjeneala din fața obiectivului, despre nevoia de acceptare și despre echilibrul delicat dintre distanță și apropiere. Acolo înțelegi că fotografia nu este doar un „clic”, ci un moment de încredere între doi oameni.
Cartea se citește ca un parcurs în spirală. Uneori practică, alteori reflexivă și adesea profund poetică. La final rămâne senzația că arta — și poate chiar viața — începe atunci când învățăm să-l vedem cu adevărat pe celălalt.
Pentru mine, această carte nu a fost doar o lectură. A fost o experiență care m-a făcut să mă gândesc din nou la ce înseamnă să privești un om printr-o imagine — și ce înseamnă să-l vezi cu adevărat.
De profundis,
Viky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
„Modelul ca Persoană” nu oferă răspunsuri ușoare. Dimpotrivă, funcționează ca o invitație la reflecție. Pentru fotografi, deschide un dialog în jurul eticii practicii lor. Pentru cititori, în general, reprezintă o reamintire interesantă că în spatele fiecărei imagini există întotdeauna o relație.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
Nu este doar o altă carte, este CARTEA! Doar citind-o, ți se schimbă perspectiva, nu doar fotografic, ci ca existență!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
Specificațiile sunt colectate de pe site-urile oficiale ale producătorilor. Te rugăm să verifici specificațiile înainte de a finaliza comanda. În cazul în care întâmpini probleme, raportează aici.
Cartea pe care o țin în mâinile mele nu este pur și simplu o carte despre fotografie. Este o carte despre om. Despre privirea care întâlnește o altă privire. Despre momentul în care imaginea încetează să mai fie o suprafață și devine o relație.
Citind-o, am simțit că nu vorbești doar ca fotograf, ci ca un om care a luptat să înțeleagă misterul chipului. Abordezi fotografia nu ca pe o abilitate tehnică, ci ca pe un act al întâlnirii, ca pe un mod de a face să iasă la iveală adevărul celuilalt. Ne spui că fotografia poate deveni un „act de iubire” și un dialog între doi oameni care se întâlnesc în lumină.
Ceea ce m-a emoționat în mod special este că această carte nu se limitează la instrucțiuni tehnice. Dimpotrivă, se mișcă între filozofie, psihologie, teologie și estetică. Lucruri pe care le iubesc și eu. Este cu adevărat emoționant cum, pornind de la practica fotografiei, ajungem la întrebări profunde despre identitate, frumusețe, adevăr și relația noastră cu celălalt.
M-au cutremurat momentele în care vorbești despre stânjeneala din fața obiectivului, despre nevoia de acceptare și despre echilibrul delicat dintre distanță și apropiere. Acolo înțelegi că fotografia nu este doar un „clic”, ci un moment de încredere între doi oameni.
Cartea se citește ca un parcurs în spirală. Uneori practică, alteori reflexivă și adesea profund poetică. La final rămâne senzația că arta — și poate chiar viața — începe atunci când învățăm să-l vedem cu adevărat pe celălalt.
Pentru mine, această carte nu a fost doar o lectură. A fost o experiență care m-a făcut să mă gândesc din nou la ce înseamnă să privești un om printr-o imagine — și ce înseamnă să-l vezi cu adevărat.
De profundis,
Viky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
„Modelul ca Persoană” nu oferă răspunsuri ușoare. Dimpotrivă, funcționează ca o invitație la reflecție. Pentru fotografi, deschide un dialog în jurul eticii practicii lor. Pentru cititori, în general, reprezintă o reamintire interesantă că în spatele fiecărei imagini există întotdeauna o relație.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
Nu este doar o altă carte, este CARTEA! Doar citind-o, ți se schimbă perspectiva, nu doar fotografic, ci ca existență!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!
Cartea pe care o țin în mâinile mele nu este pur și simplu o carte despre fotografie. Este o carte despre om. Despre privirea care întâlnește o altă privire. Despre momentul în care imaginea încetează să mai fie o suprafață și devine o relație.
Citind-o, am simțit că nu vorbești doar ca fotograf, ci ca un om care a luptat să înțeleagă misterul chipului. Abordezi fotografia nu ca pe o abilitate tehnică, ci ca pe un act al întâlnirii, ca pe un mod de a face să iasă la iveală adevărul celuilalt. Ne spui că fotografia poate deveni un „act de iubire” și un dialog între doi oameni care se întâlnesc în lumină.
Ceea ce m-a emoționat în mod special este că această carte nu se limitează la instrucțiuni tehnice. Dimpotrivă, se mișcă între filozofie, psihologie, teologie și estetică. Lucruri pe care le iubesc și eu. Este cu adevărat emoționant cum, pornind de la practica fotografiei, ajungem la întrebări profunde despre identitate, frumusețe, adevăr și relația noastră cu celălalt.
M-au cutremurat momentele în care vorbești despre stânjeneala din fața obiectivului, despre nevoia de acceptare și despre echilibrul delicat dintre distanță și apropiere. Acolo înțelegi că fotografia nu este doar un „clic”, ci un moment de încredere între doi oameni.
Cartea se citește ca un parcurs în spirală. Uneori practică, alteori reflexivă și adesea profund poetică. La final rămâne senzația că arta — și poate chiar viața — începe atunci când învățăm să-l vedem cu adevărat pe celălalt.
Pentru mine, această carte nu a fost doar o lectură. A fost o experiență care m-a făcut să mă gândesc din nou la ce înseamnă să privești un om printr-o imagine — și ce înseamnă să-l vezi cu adevărat.
De profundis,
Viky S
Το βιβλιό που κρατώ στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για τη φωτογραφία. Είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο. Για το βλέμμα που συναντά το άλλο βλέμμα. Για τη στιγμή που η εικόνα παύει να είναι επιφάνεια και γίνεται σχέση.
Διαβάζοντάς το, ένιωσα ότι δεν μιλάς μόνο ως φωτογράφος αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να κατανοήσει το μυστήριο του προσώπου. Αντιμετωπίζεις την φωτογραφία όχι ως τεχνική δεξιότητα, αλλά ως πράξη συνάντησης, ως ένα τρόπο να αναδυθεί η αλήθεια του άλλου. Μας λες ότι η φωτογραφία μπορεί να γίνει μια «πράξη αγάπης» και ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναντιούνται μέσα στο φως.
Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι ότι το βιβλίο δεν εγκλωβίζεται σε τεχνικές οδηγίες. Αντίθετα, κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη θεολογία και την αισθητική. Πράγματα τα οποία αγαπώ κι εγω. Είναι πραγματικά συγκινητικό πώς από την πρακτική της φωτογράφισης οδηγούμαστε σε βαθιά ερωτήματα για την ταυτότητα, την ομορφιά, την αλήθεια και τη σχέση μας με τον άλλον.
Με συγκλόνισαν οι στιγμές που μιλάς για την αμηχανία μπροστά στον φακό, για την ανάγκη αποδοχής και για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα. Εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα «κλικ», αλλά μια στιγμή εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια σπειροειδής διαδρομή. Άλλοτε πρακτική, άλλοτε στοχαστική, και συχνά βαθιά ποιητική. Στο τέλος του μένει μια αίσθηση ότι η τέχνη —και ίσως και η ζωή— ξεκινά όταν μάθουμε να βλέπουμε πραγματικά τον άλλον.
Για μένα, αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς μια ανάγνωση. Ήταν μια εμπειρία που με έκανε να ξανασκεφτώ τι σημαίνει να κοιτάζεις έναν άνθρωπο μέσα από μια εικόνα — και τι σημαίνει να τον βλέπεις πραγματικά.
De profundis,
Βίκυ Σ
„Modelul ca Persoană” nu oferă răspunsuri ușoare. Dimpotrivă, funcționează ca o invitație la reflecție. Pentru fotografi, deschide un dialog în jurul eticii practicii lor. Pentru cititori, în general, reprezintă o reamintire interesantă că în spatele fiecărei imagini există întotdeauna o relație.
Το «Μοντέλο ως Πρόσωπο» δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, λειτουργεί ως πρόσκληση για σκέψη. Για τους φωτογράφους, ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την ηθική της πρακτικής τους. Για τους αναγνώστες γενικότερα, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει πάντα μια σχέση.
Nu este doar o altă carte, este CARTEA! Doar citind-o, ți se schimbă perspectiva, nu doar fotografic, ci ca existență!
Δεν είναι ένα ακόμα βιβλίο, είναι το ΒΙΒΛΙΟ! Μόλις το διαβάζεις αλλάζει η ματιά σου, όχι μόνο φωτογραφικά, αλλά ως ύπαρξη!