Deși obiectivele cu unghi larg compromit adesea calitatea imaginii (claritate, distorsiuni geometrice, etc.) în comparație cu obiectivele cu o gamă focală mai mică, acest lucru nu este deloc cazul cu acest obiectiv în particular.
În afară de dimensiunea/greutatea sa, nu lasă nimic în urmă, de exemplu, în comparație cu deja foarte bunul Panasonic 12-32mm.
Sistemul de stabilizare este excelent, iar în plus, obiectivul este rezistent la praf/ploaie. Are, de asemenea, capacități excelente de macro, mult mai bune decât 12-32mm. Raportul de mărire la distanța minimă de focalizare este de 1:3. Poate să nu fie 1:1 ca un obiectiv macro obișnuit, dar luați în considerare faptul că un obiectiv precum Sigma 18-250 OS pentru DSLR-uri APS-C, care nu este nici el un obiectiv macro adevărat, este numit macro de Sigma cu același raport de mărire. Acest lucru înseamnă că obiectivul vă va acoperi în multe scenarii fotografice.
În cele din urmă, dacă atașați acest obiectiv la o cameră Olympus, deși partajează un suport comun cu Panasonic, veți pierde din vedere excelenta stabilizare pe care o are. Desigur, vă veți baza pe IBIS-ul pe care camerele Olympus îl au, dar teoretic, pe măsură ce distanța focală crește, stabilizarea obiectivului depășește stabilizarea corpului.
Acesta este cel mai bun obiectiv cu scop general din orice sistem ILC pe care l-am folosit vreodată, iar experiența mea până acum include Panasonic 12-32mm, Olympus 14-42mm EZ, diverse obiective 18-55mm pentru Canon și Nikon, 18-105, 18-140 și 18-200 pentru Nikon, Sigma 18-250mm OS pentru Nikon, Tamron 18-200 VC pentru Canon și Sony 16-50 pentru montură E. Este posibil ca obiectivul Panasonic Leica cu aceeași gamă focală, în funcție de ceea ce am citit, să fie marginal mai bun (diferență nu întotdeauna perceptibilă pentru majoritatea oamenilor), dar costă de trei ori mai mult.
Αν και συχνά οι φακοί μεγάλου εστιακού εύρους κάνουν κάποιους συμβιβασμούς στην ποιότητα εικόνας (οξύτητα, γεωμετρικές παραμορφώσεις κλπ) σε σχέση με τους φακούς μικρότερου εστιακού εύρους, αυτό δεν ισχύει καθόλου στην περίπτωση του συγκεκριμένου φακού.
Αν εξαιρέσετε τον όγκο / βάρος του, δεν υπολείπεται σε τίποτα για παράδειγμα από τον ήδη πολύ καλό 12-32mm της Panasonic.
Το σύστημα σταθεροποίησης εξαιρετικό, και επιπλέον ο φακός είναι weather sealed σε σκόνη / βροχή. Επίσης, έχει εξαιρετικό macro, πολύ καλύτερο από τον 12-32mm. Ο συντελεστής μεγέθυνσης στην ελάχιστη απόσταση που μπορείτε να εστιάσετε, είναι 1:3. Μπορεί να μην είναι 1:1 όπως ενός κανονικού macro φακού αλλά σκεφτείτε ότι ένας φακός όπως ο Sigma 18-250 OS για APS-C DSLR που επίσης δεν είναι κανονικός macro, ονομάζεται macro από την Sigma έχοντας τον ίδιο συντελεστή μεγέθυνσης. Αυτό σημαίνει ότι ο φακός θα σας καλύψει σε πολλά φωτογραφικά σενάρια.
Τέλος, αν κουμπώσετε τον φακό αυτό σε Olympus, μολονότι η τελευταία μοιράζεται κοινό mount με Panasonic, θα στερηθείτε την εξαιρετική σταθεροποίηση που έχει. Θα βασιστείτε βέβαια στο IBIS που έχουν οι Olympus, αλλά θεωρητικά όσο μεγαλώνει η εστιακή απόσταση τόσο η σταθεροποίηση στο φακό υπερέχει σε σχέση με τη σταθεροποίηση στο σώμα της μηχανής.
Πρόκειται για τον καλύτερο φακό γενικής χρήσης από οποιοδήποτε σύστημα ILC που έχω χρησιμοποιήσει ποτέ, και η εμπειρία μου ως τώρα περιλαμβάνει τους φακούς Panasonic, 12-32mm, Olympus 14-42mm EZ, διάφορους 18-55mm για Canon και Nikon, τους 18-105, 18-140 και 18-200 για Nikon, τον Sigma 18-250mm OS για Nikon, Tamron 18-200 VC για Canon και τον Sony 16-50 για E mount. Πιθανόν ο ίδιου εστιακού εύρους Panasonic Leica, βάσει όσων έχω διαβάσει να είναι οριακά καλύτερος (όχι πάντα αντιληπτή διαφορά για τους περισσότερους) αλλά κοστίζει τρεις φορές περισσότερο.
