Anul acesta, cu copiii, am decis să mergem la Gavdos. După căutări, am decis să cumpăr următorul scaun. Foarte răbdător și cu multă trudă, l-am transportat de la Atena până în cel mai sudic punct al Europei, petrecând 8.30 ore călătorind cu ANEK, 1.5 ore cu KTEL și apoi încă 1.5 ore cu o barcă mică (într-un final, vaporul a întârziat și am ratat KTEL și am ajuns în Chania căutând un hotel cu scaunul și trei rucsacuri fiecare, precum și o cutie frigorifică). Am instalat corturile în soarele arzător, am deschis o masă mică, am făcut frappé și imediat ce m-am așezat cu grijă deoarece mă temeam, s-a rupt... O altă persoană scrisese și ea că s-a rupt imediat, dar am crezut, bine, poate era defect și va dura măcar un singur sezon chiar dacă e atât de ieftin. Nu îl recomand, nici măcar ca suport pentru picioare la toaletă...
Φέτος με τα παιδιά αποφασίσαμε να πάμε Γαύδο. Μετά από ψάξιμο, αποφάσισα να αγοράσω το εξής καρεκλακι. Πολύ υπομονετικά, και κοπιαστικά, το μεταφέραμε από Αθήνα στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, περνώντας 8.30 ώρες ταξίδι με ΑΝΕΚ, 1.5 ώρα ΚΤΕΛ και μετά άλλη 1.5 ώρα καραβάκι ανενδυκ (btw καθυστέρησε το πλοίο και χάσαμε το Κτελ και ξεμειναμε Χανιά να ψάχνουμε ξενοδοχείο αγκαζε με το καρεκλακι και άλλα τρία μπακπακ εκαστος, καθώς και ένα ψυγειακι). Στήνουμε σκηνές στο λιοπυρι, ανοίγουμε τραπεζάκι, φτιάχνουμε φραπέ και με το που κάθομαι προσεκτικά γιατί την φοβόμουν και ας είμαι 70 κιλά και τλκ σκίζεται... Είχε γράψει και ένα άλλος Χρίστιανος ότι του σκίστηκε κατευθείαν αλλά λέω ντάξι μπορεί και να ήταν ελαττωματική και λεω ένα καλοκαίρι θα το βγάλει και ας είναι τόσο φτηνή. Δεν την συνιστώ ούτε για υποπόδιο για την λεκάνη...